Allereerst:
de beste wensen voor iedereen.
Voor wie het nieuwe jaar hoopvol begint.
En voor wie het nieuwe jaar gewoon… begint. Punt.
Want laten we eerlijk zijn, we doen elk jaar een beetje alsof 1 januari een soort magische resetknop is. Alsof alles wat was, netjes achterblijft in december. Alsof je wakker wordt en denkt: zo, schoon hoofd, nieuw leven, klaar voor een frisse start.
Maar zo werkt het natuurlijk niet.
Je neemt jezelf gewoon mee het nieuwe jaar in. Met alles erop en eraan. Met wat je hebt meegemaakt, met wat je geleerd hebt, met wat nog schuurt en met wat nog niet af is. En dat is geen fout in het systeem — dat is het systeem.
Het nieuwe jaar is geen leeg blad. Het is een volgende bladzijde. En soms staat de vorige pagina nog half opengevouwen.
Dat betekent niet dat je vastzit.
Het betekent dat je onderweg bent.
We leggen onszelf vaak veel druk op aan het begin van een jaar. Nieuwe plannen, nieuwe doelen, nieuwe versies van onszelf. Alsof je pas meetelt als je “eraan werkt”. Alsof rust, twijfel of even stilstaan gelijkstaat aan achterblijven.
Maar misschien is het wel genoeg om dit jaar niet opnieuw te beginnen, maar gewoon verder te gaan. Met iets meer mildheid. Iets minder haast. En iets meer aandacht voor wat er al is.
Je hoeft niet ineens te weten waar je naartoe gaat.
Je hoeft niet beter, sneller of sterker te zijn dan vorig jaar.
Je hoeft alleen maar aanwezig te zijn in waar je nu bent.
Misschien is dat wel de echte frisse start.
Dus voor dit nieuwe jaar wens ik je geen perfecte plannen of grootse voornemens.
Ik wens je eerlijkheid.
Zachtheid.
En de ruimte om jezelf mee te nemen, precies zoals je bent.
Gewoon GeZegd.
Reactie plaatsen
Reacties